Bravo Europe: Does the govt of your country care for you in such a way that's humane?

In this wild jungle of mass production and mass consumption that's known as commerce, a check-and-bill relationship, a quid pro quo or such status quo in reality, where something new is produced very so often and that's, in the true sense of the word, nothing other than 'needless need', such needs that are as erratic as our variable, ambivalent mental constructs that hue something as out-and-out desirable now but the opposite thus in no time, in this wild jungle of such haste for nothing and such production of needless need, it's humane to introduce such a measure as the following, such consideration for every fellow individual's health. 

 

European regulation n° 1169 /2011, also known as the INCO regulation, establishes rules regarding the provision of food information to consumers, allowing the final consumer to get access to basic information such as the nutritional declaration or the list of ingredients.

མཁས་དབང་དགེ་ཆོས་ཀྱི་སྙན་རྩོམ་དུམ་བུ།

༄༅། །འཁྲུལ་ནའང་འཁྲུལ་ངོ་འབའ་ཞིག་མིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་མ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ཙམ་མ་ཚད་དེ་དག་ལས་བྱུང་ཞེས་པས་ཕན་གནོད་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པའམ་ལས་བྱེད་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་བསྙོན་མེད་གཤིས། སྣང་བ་དེ་དངོས་གནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་བྱུང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཐུབ་ན། དེ་ནི་ཐབས་དང་དེ་ལས་ཐབས་བྱུང་སྟོང་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་བ་དེ་འཇོག་ཐུབ། ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཚུར་མཐོང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་ལ་གྲགས་པའི་ཚད་མས་རྙེད་དོན་བཞིན་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་ནི་ཚུར་མཐོང་བའི་ཚད་མ་དེས་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ནུས་སྟེ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ནི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིག་ཤེས་ཀྱིས་ནུས་ཅིང་དེ་ཡང་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་ཞིག་མ་གཏོགས་བྱིས་པ་ཞིག་གི་རྒྱུད་ལ་དེ་ག་ལ་ཡོད་སྲིད་དེ་མི་སྲིད་དོ། །གཟུགས་སྟོང་བས་ཆ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ་ན། དེས་ན་ཤེར་སྙིང་ལས། གཟུགས་སྟོང་བའོ། །སྟོང་བ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་སྟོང་བ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། སྟོང་བ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་གཞན་ཞིག་ལ་ཁ་དཀྲི་ནུས། ཐབས་མེད་པར་ཐབས་བྱུང་ཇི་ལྟར་རམ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེད་མེད་པར་ཉེར་ལེན་ཙམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་ནུས། ཉེར་ལེན་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ནུས་སྟེ་མི་ནུས་མོད་ཀྱང་། རིགས་པའི་བརྡར་ཤ་མུ་མཐུད་གཅོད་པར་ཁོང་གི་རྩོམ་དུམ་དེ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་ཞིང་ངར་རོ།།

ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་བླ་མས་རྗེས་འཛིན་ཞིང་། །

ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་སྤྲོས་པ་བྲལ་བའི་དབྱིངས། །

མ་ནོར་རང་གིས་ཚུལ་བཞིན་རྟོགས་ནས་ནི། །

རྣམ་དག་ལམ་གྱི་བགྲོད་པ་མཐར་ཕྱིན་ཤོག །

རྣམ་དཀར་སྦྱོར་བ་སྟོང་གི་རླུང་ཤུགས་ཀྱིས། །

མེད་སྣང་འཁྲུལ་བའི་རྒྱལ་ཁབ་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན། །

ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའི་གནས་སུ་རོ་མཉམ་སྟེ། །

སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཉི་མ་འཆར་བར་ཤོག །

ཡིད་ཀྱིས་མེད་པར་ཐག་ཚོད་ཅིང་། །

མིག་གིས་ཡོད་པར་མཐོང་བའི་ཚེ། །

ཞྭ་སེར་མཁན་པོས་མ་བསླབ་ཀྱང་། །

སྒྱུ་མའི་བློ་ལས་གཞན་ཅི་འབྱུང་། །

ཡོད་མེད་བློ་ཡིས་བཞག་པའི་ཤེས་བྱ་དང་། །

བདེན་རྫུན་ཡུལ་ལ་ལྟོས་པའི་ཚད་མ་གཉིས། །

གཅིག་གི་རྫུན་ཁུངས་གཅིག་ལ་གཏད་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

མ་བརྟག་མ་དཔྱད་འཇིག་རྟེན་རྣམ་གཞག་དང་། །

བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པའི་གྲུབ་མཐའི་གཞུང་ལུགས་གཉིས། །

གཅིག་གི་རྩ་བ་གཅིག་ལ་ཐུག་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

བློ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་སྒྱུ་མ་དང་། །

དོན་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའི་གཤིས་ལུགས་གཉིས། །

གཅིག་ཤོས་བདེན་ན་གཅིག་ཤོས་རྫུན་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

རང་སྐྱོན་རི་བོ་འགེབ་པའི་སྔ་རྒོལ་དང་། །

གཞན་སྐྱོན་ཁབ་ཀྱིས་འཚོལ་པའི་ཕྱི་རྒོལ་གཉིས། །

གཅིག་ལས་གཅིག་རྒྱལ་རེས་སུ་བྱེད་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

ཡོད་མཐའ་འགོག་པའི་སྣང་རུང་མ་དམིགས་དང་། །

མེད་མཐའ་སྤོང་བའི་མི་སྣང་མ་དམིགས་གཉིས། །

གཅིག་གི་རྣམ་གཞག་གཅིག་གིས་བཤིག་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

གྲོགས་པོར་མཚན་མར་ཞེན་པའི་བདེན་འཛིན་དང་། །

གྲོགས་ཀྱི་ཕན་པར་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་གཉིས། །

སྲེད་པ་སྐྱེད་ལ་ཁྱད་པར་མི་འདུག་པས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

དགྲ་བོ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་དངོས་འཛིན་དང་། །

དགྲ་ཡིས་གནོད་པ་ངེས་པའི་ཚད་མ་གཉིས། །

ཞེ་སྡང་སྐྱེད་ལ་ཁྱད་པར་མ་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མངོན་སུམ་བློ་ལས་སྐྱེས། །

མངོན་སུམ་བདེན་རྫུན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དཔྱད། །

ཕ་ཡི་དཔང་པོ་བུ་ཡིས་བྱས་པ་འདིས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

རིགས་པས་དཔྱད་པ་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ལ་བརྟེན། །

ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲུབ། །

རང་ཐག་ཆོད་ན་སུ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་། །

རང་ཐག་མ་ཆོད་སུ་ལ་ཡིད་རྟོན་བྱེད། །

ཡང་དག་རིགས་པ་ངེས་དོན་ལུང་ལས་རྙེད། །

དྲང་ངེས་ཁྱད་པར་དྲི་མེད་རིགས་པས་འབྱེད། །

རིགས་པས་ཤེས་ན་ངེས་དོན་ཅི་ལ་འཚོལ། །

རིགས་པས་མ་ཤེས་ངེས་དོན་ག་ལ་རྙེད། །

བྱམས་མགོན་ཁྱི་མོར་མཐོང་བའི་ངང་ཚུལ་འདིས། །

མ་བརྟགས་ལྷན་སྐྱེས་བློ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས། །

དབུ་སེམས་མཁན་པོའི་ལྟ་གྲུབ་འགལ་ལུགས་འདིས། །

དཔྱོད་ལྡན་མཁས་པའི་བློ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས། །

ཕལ་པ་དྲང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་འབྲང་ནས། །

རྒུད་པའི་རྩ་བ་ལྷན་སྐྱེས་བདེན་འཛིན་རྙེད། །

མཁས་པ་དྲང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་འབྲང་ནས། །

དེ་ལས་སྡུག་པའི་ཀུན་བརྟགས་བདེན་འཛིན་རྙེད། །

ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་བདེན་རྫུན་ལ་སོགས་པའི། །

རྩོད་པའི་འུར་སྒྲ་སྒྲོག་པའི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །

རྟག་ཏུ་ཀུན་མཐོང་ཤེས་བྱ་ཡིན་པར་སྣང་། །

རྒྱུན་དུ་གང་གོམས་ཚད་མ་ཡིན་པར་སྣང་། །

མི་མང་གང་ལ་དགའ་དེ་བདེན་པ་དང་། །

ཁ་མང་གང་ལ་མཐུན་དེ་གྲུབ་མཐར་སྣང་། །

མི་རེའི་ཁོང་ན་མི་མཐུན་ཚད་མ་རེ། །

དེ་ཡི་རྒྱབ་སྐྱོར་རྡོ་རྗེའི་བཀའ་ལུང་རེད། །

ལ་རེའི་རྒྱབ་ན་མི་མཐུན་ཆོས་ལུགས་རེ། །

དེ་ཡི་རྗེས་འབྲང་མཁས་བླུན་སྟོང་ཕྲག་རེ། །

འདི་ཉིད་བདེན་ལ་འདི་ཡིས་མི་བསླུ་ཞེས། །

རང་གི་བདེན་ཁ་རང་ལ་སྦྱིན་པ་འདི། །

རིགས་མཐུན་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ཉམས་རེ་དགའ། །

མི་མཐུན་ཚོགས་ལ་སྨྲས་ན་ཞེ་རེ་ཁྲེལ། །

མི་མཐུན་རིགས་དྲུག་འགྲོ་བའི་རྒྱལ་ཁབ་འདིར། །

བཅུ་ཡིས་འདོད་པ་བརྒྱ་ཡིས་མི་འདོད་ཅིང་། །

མི་ཡིས་མཐོང་བ་ལྷ་ཡིས་མི་མཐོང་བས། །

བདེན་རྫུན་ཚད་མའི་ཁྲིམས་ཐག་སུ་ཡིས་ཆོད། །

ཤེས་རབ་སྦྱང་པས་མི་ཚེ་ཟད་བྱས་པའི། །

གྲུབ་མཐའ་མཁན་པོའི་བློ་ཡང་འཁྲུལ་གྱུར་ན། །

འཇིག་རྟེན་བླུན་པོའི་རྫུན་གྱི་སྣང་བ་ལ། །

ཐ་སྙད་ཚད་མར་ཡིད་རྟོན་བྱེད་པ་འཁྲུལ། །

མཁོ་ཚད་བཟང་ཚད་སེམས་ཀྱི་འཆར་སྒོ་ཀུན། །

གུད་དུ་ཕྱེ་ནས་ཚད་མར་འདོད་པ་དེས། །

སྒྱུ་མའི་གྲོང་ཁྱེར་ཞིག་པའི་ཐང་སྟོང་དུ། །

མིག་འཕྲུལ་ནོར་བུའི་ཕུང་པོ་སླར་ཡང་རྙེད། །

བཞིན་རས་ཅུང་ཟད་འགྱུར་བས་འགྱུར་བྱེད་ཅིང་། །

མེ་ལོང་ཅུང་ཟད་འགྱུར་ཡང་འགྱུར་བྱེད་པའི། །

མི་བརྟན་འགྱུར་བའི་ཤེས་བྱའི་གཟུགས་བརྙན་འདི། །

ནམ་ཞིག་མཐའ་ལ་གཏད་དུ་ཡལ་བར་ངེས། །

དཔྱད་པ་འདི་ལ་ཐུག་པས་མེད་དམ་སྙམ། །

ལག་པ་ཁབ་ལ་འཕྲད་པས་ཡོད་དམ་སྙམ། །

མྱོང་བ་མངོན་སུམ་ལག་པས་ཡིན་ནམ་སྙམ། །

སྣང་བ་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པས་མིན་ནམ་སྙམ། །

ཡོད་པ་རྩ་བ་བཙལ་བས་མེད་དམ་སྙམ། །

མེད་པའི་རྩེ་མོ་མཐོང་བས་ཡོད་དམ་སྙམ། །

བདེན་པའི་ས་བོན་བཏབ་ན་རྫུན་པར་ཤེས། །

རྣམ་སྨིན་ལུས་དྲུག་ལྡན་པའི་རིགས་དྲུག་ལ། །

སྣང་བ་རྣམ་དྲུག་འབྱུང་བ་སྨོན་ཅི་དགོས། །

དབང་པོ་དྲུག་ལྡན་མི་ཡི་ལུས་ལ་ཡང་། །

ཐུན་མོང་རྩ་བ་མེད་པའི་སྣང་བ་དྲུག །

ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །

ཀླུ་སྒྲུབ་ཡང་སྲས་དགོངས་པ་ཟབ་མོའི་གནད། །

གངས་ཅན་གསར་རྙིང་དམ་པ་གོང་མ་ཡིས། །

བཞེད་སྲོལ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བའི་ལེགས་བཤད་འདི། །

ཁོ་བོའི་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེའི་དགོངས་ཀློང་ནས། །

མཁྱེན་པའི་ཉི་མ་ཕྱོགས་སུ་འཆར་བའི་ཚེ། །

དམུས་ལོང་ལོག་རྟོག་སྙིང་ལ་གཟན་ན་ཡང་། །

མིག་ལྡན་བློ་ཡི་གེ་སར་འཛུམ་པར་གྱུར། །

ཕྱོགས་དུས་རྒྱལ་བ་ཡོངས་ཀྱི་དགོངས་པའི་བཅུད། །

ལུང་རིགས་མན་ངག་བསྲེག་བཅད་བརྡར་བའི་དབྱིག །

ཆོས་དབྱིངས་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ས་ལེ་སྦྲམ། །

བདག་གི་སྙིང་ལ་འཆང་བ་སྔོན་གྱི་ལས། །

བྱིས་པའི་དུས་ནས་རྒས་ཤིང་འཁོགས་པའི་བར། །

སེམས་ཀྱི་ཁྱེར་སོ་ཅི་ཙམ་བརྗེས་གྱུར་པ། །

རང་གི་མྱོང་བས་དཔྱད་ན་ཤེས་ནུས་པའི། །

ད་ལྟའི་འཆར་སྒོ་འདི་ལ་ཡིད་བརྟན་ཅི། ། 

རོ་དང་མཚུངས་པའི་ལུས་པོ་འདི། །

ག་དུས་ཤི་ཡང་མི་འགྱོད་དེ། །

གསེར་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་དཔྱོད་དག །

མཉམ་དུ་ཤི་ན་ཤིན་ཏུ་འཕངས། །

གོམ་གཅིག་འདོར་ཡང་བདེ་བ་འཚོལ་ཕྱིར་ཏེ། །

ཚིག་གཅིག་སྨྲ་ཡང་བདེ་བ་འཚོལ་ཕྱིར་སྨྲ། །

དགེ་བའི་ལས་ཀྱང་བདེ་བའི་སླད་དུ་བྱེད། །

སྡིག་པའི་ལས་ཀྱང་བདེ་བའི་སླད་དུ་བྱེད། །

གྲོག་མ་མིག་མེད་བདེ་བའི་སླད་དུ་རྒྱུག །

ས་འབུ་རྐང་མེད་བདེ་བའི་ཆེད་དུ་རྒྱུག །

མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བང་འགྲན་ནས། །

གཅིག་ལས་གཅིག་མགྱོགས་བདེ་བའི་ཕྱོགས་སུ་རྒྱུག །

མི་ཡི་མི་ཚེ་ཚེ་ཡི་ཁྲལ་ཡིན་པས། །

ཁྲལ་པ་འཆི་བདག་ཡུལ་དུ་མ་འཁྱོལ་བར། །

དགའ་དུས་རིང་དུ་གཏོང་བའི་ཐབས་མེད་ན།།

སྡུག༌དུས༌ཐུང༌དུ༌གཏོང༌བའི༌ཐབས༌ཅི༌ཞིག།

ཡུན་རིང་འགྲོགས་ན་ཚེ་འདིའི་བྱ་གཞག་ལ། །

མི་སྐྱོ་བྱ་བ་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །

སྐྱོ་བའི་སེམས་གསོ་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་ཏེ། །

སེམས་ཀྱི་ཁོང་དུ་ལན་གཅིག་འོང་བར་ངེས། །

https://www.youtube.com/watch?v=LA5ipbk77Y8&list=LL&index=1&t=576s

The coining of a new compound word that's already well-known in our Tibetan world

 Well-frog syndrome

The psychological tendency that imprisons oneself into deception by enlarging oneself as someone important, who knows much. 

For example like a cur from a certain backstreet thinks that he is a tiger in that lot. Like someone with a certain base commercial knowledge in a supermarket thinks that he or she knows the world, for he or she has a few struggling ones below him or her, for he or she has already tasted the temporary bliss of sycophancy delivered toward him or her. 

An additional note:

Lucky are those who could set themselves along the path to liberation, when there wasn't this thing know as 'modern stuff', namely minutely-refined sensuous pleasures to attract or satisfy five gross senses that, however, end up being 'fed up' or 'unsated' right after; when there wasn't this 'modern stuff' created state of being 'scattered', 'insecure', 'hypersensitive', 'undoing', etc.    

Acceptance, Resignation: Strength / Change, Adversity: A Process

Manliness now

Though bearded thou art, scruffy,

Thy goatee sometimes waxen goofy, 

Thy moustache a worn sallow walrus,

Thy eyes bleary, wriggles insecure, a ruse --

A ruse, a dissimulation, so womanly.

A brand new narrative

My life, my fate as a political refugee

I present, by chance, not thru PowerPoint

Or other portals coveted, by 'I flee'

To let them bask in their venture joint,

To accept my own fate as mine, a guest, free.  

How one can subdue others' disturbing mental states without having subdued one's own?

Self-love is nothing other than self-esteem in the real sense of the word, for someone who can't love himself or herself can never be in the position of loving others. If self-love is about caring oneself more or less in a physical way, self-esteem is in a psychological way so far to the point of being able to let oneself go into meta-awareness now and then on one's mental state, especially when the adrenaline of a destructive emotion like anger is running in one's nerves. However, mere-self-love is the source of every ill that we can see in this mere-self-interest-starved world, where caring for others is like a stranger. Though what is called 'beauty' does lie solely in in this empathetic tendency, this poor world is just after physical glamor or skin-deep or image-perfect one, so matter-of-fact in this search but pretentiously showy in doing for others. Charles Darwin names the latter as doing something good for 'the fear of what others will say', not in the name of morality or religion or being civilized or cultured.  

As in Tibetan Buddhism, the word 'ཉིད་' has both excluding 'གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་' and including 'མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་' connotation. Mere-self-love 'རང་ཉིད་གཅེས་འཛིན་' has the excluding sense of omitting others but oneself, the ugliest of the ugliest. 

In this modern world predominantly defined by Western culture and lifestyle and ideology like democracy, equality, freedom of speech-thought-faith, fraternity, the highest form of being civilized is gauged by how women and children are treated. Though nothing is perfect, anything can be ameliorated. Likewise, something very important has to be added to the hallmark of its form of being civilized. That's nothing other than treating a sick one that's taken care of so far. That's about having a doing, secure governmental mechanism of looking after the aged people as well as having a de facto social aura of respecting them by the younger ones who are to go through the same stage sooner or later. Such a sublime sense of treatment and respect is one of the highest forms of being humane and civilized, I think. 

When I leave, I want to let go of everything and that with a sound preparation in advance

When I leave and let go of, I do so with a prior notice in the form of a long silence, the lacuna that you can't get hooked onto in any ways whatsoever, a secrecy, a mystery that I want to keep sequestered even from myself sometimes. That's what I want to add as a form of obituary to the loss of thee, His Eminence Ngari Rinpoche chok, the younger brother of His Holiness the great 14th Dalai Lama of Tibet.  Two elder brothers and one elder sister of thee already passed along the path that way..., my ultimate Guru, and now thy younger brother, your childhood playmate back then against a background looming with great uncertainty or human-created-doomscape.

After all, how possible that we can lie to ourselves: this life-supporting blue earth itself isn't as we think it's

After all, it's all about having a pithy knowledge of any in a nutshell. Here, it's about getting in the same way Tibet's history as an independent nation state as per both the ancient and modern convention of presenting as a doing, groundbreaking narrative. So it goes on so well with an ontological finding in terms of observer and matter, and that, so unconventionally, of both being there in a dreamy, sensitively wavering state cast forth by the observer's own caprice, delusive way of seeing and rating as otherwise, so reliable, concrete, uncompromising, sort of eternal... Yes, you should be able to put anything in a nutshell to be able to grasp, mind, coax over as you wish. Here, I want to remind you that if you've finished reading Voice for the Voiceless by His Holiness the Dalai Lama and Tibet Brief 20/20 by Michael Van Walt Van Praag, move on to reading Tibet was never Part of China since Antiquity by professor Hon-Shiang Lau. So we can sieve the gist into a nutshell, the mundane side for the world at large. The other side isn't for a commoner but for an eligible receptacle.

Arunachal woman detained, taunted 18 hours at Shanghai airport for her Indian passport

The question is about her name, namely that's Tibetan by origin and can be connoted in Tibetan only. As we have heard about a Tibetan named Penpa Tsering from the states detained at a Chinese airport and repatriated to the states, for they, the officials, had only the name to zero in on..., the name of the political leader of Tibetans in exile. So, as per the case, they, those robotic officials, might have thought that she is a Tibetan living in exile, namely in India and holding an Indian passport. By and large, it can be gauged what can be the case of being a Tibetan in Tibet under the totalitarian rule of CCP: the bigger picture that encompasses the serious, forced, systematic Sinicization of Tibetan children and youths in those 'boarding schools'. The treatment of her for her name can reflect a heinous abyss and that of the obliteration of a unique racial identity from the surface of this life-supporting, blue planet.

Read:

https://www.tibetanreview.net/arunachal-woman-detained-taunted-18-hours-at-shanghai-airport-for-her-indian-passport/?fbclid=IwY2xjawOS5FpleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeQymUdywzc_wj-mKOMpGm4d8UGJKi9wc8z-Qhj0509ZI14RE5l1GMktPfB58_aem_0DHlRfFSDGJe74deUybA9g

Late Autumn in Europe, Winter solstice: A sentence

The silhouettes of brushy trees against the opal evening sky, partly crisscrossed by trails of airplane smokes and gangs of pigeons making for homeward where could be, the monotonous routine but of so much priority like cognitive inertia lets us behave ourselves to its tune, the silhouettes of brushy trees against the opal evening sky some time after the sunset in a corner of Notre belle France. And, when I notice it in a parking lot buzzing and teeming with vehicles outside a supermarket, I've been composing this sentence in my head, now seemingly coming into a tight shape, now loose until I can make it thus by dealing with it in the form of letting my fingers peck over the keyboard of my notebook. (Sorry I don't have the timely awareness to capture the scene with my phone camera, to deck out this post.) 

So need of a paradigm shift but how, my fellow human beings

Betrayal

Nagarjuna, sorry for my betrayal.

Mohammed, a young black guy, thanks for opening my eyes from ignorance.

In my own innocence and tryst with being familiar with thee,

The ultimate reality marked by the complete negation of how I,

The one hell-bent otherwise, see, believe, take and judge..., 

I've failed this time, and you, Mohammed, won, 

For I was hell-bent otherwise again, in that petty confrontation. 

But for the dreamy world at large,

It could be counted as 'heroic'.

And in that contamination, I could have done something so grisly...

However, I was saved by you, Mohammed.

I wonder

Why I couldn't have been like Ursula of Gabriel Garcia Marquez

In hiding her blindness? Why? 

Lion within, cat without

But it isn't only us, Tibetans. 

Now, I've seen even the most marketable race is so.

A barbarian, an expatriate, a refugee, someone presented himself as a fundamentalist,

Is that bossy, so that a blond haired host one is so:

Lion within, cat without.

A timid cat before such an uncultured one.

Guts, courage

Trained or instinctive, it is what it is.

It isn't how a commoner rates...

It's the otherwise:

The more selfless, the more being able to let go of anything...

Then the cinema before is nothing at all, a child's game, 

A child's obsessive fear and the palliative means to dispel it:

Ballistic missile to nuclear one to what...? 

But to destroy ourselves and this life-supporting blue planet at last. 

So need of a paradigm shift, but how...? 

My fellow human beings. 

Lo, me lost in the jungle of subjective, narrow gestures taken as being able to extrapolate to much larger cases

When an ailment like flu, fever, cold, cough--especially, when they're united--prostrates me, the imbalance of the four elements of my physical body distorts my normal way of seeing that’s itself my own projection, the way I want to see and color. Then, say, a major case like a recently fallen tooth, as of my own negligence, the injured eardrum of one of the ears bleeding like a boil lanced loose, and such are like my parts are being mutilated… Then what? Here, in a corner of the world, where human dignity is said as still reigning, and so the rule of law, laicity (thanks The Enlightenment movement for producing that many atheists, not agnostics and thinkers that's out of the question for every head of you, and the dilemma now posed by the mental sickness as depression to neurasthenia to what, and, for the worst case, to getting converted into another faith that's itself theistic, demanding just 'submission', axiomatic) but insecurity so predominantly. The bottom-line cause being of twofold: taking to the core one's own narrow way of looking at the world, self-centeredness is still taken as a source of true happiness but in reality the opposite. In such a social environment, so much after being a worldling to philistine to flunkey, say, in a supermarket where I work, where I've set myself loose but equipped with my moral ground: the philosophy propounded by Nagarjuna and training myself to relate every act of mine to what I see with this sublime ontological finding: Not there as we want to see, but there like in a dream that acts on oneself as one feels and thinks and believes as but just subjective in reality, namely self-colorations; not permanent, assuring, and out there in its own way out of the blue at all. In such a social environment, the learning center of mine, when I feel my parts are being mutilated, how I can maintain the same tendence, for I haven't achieved the complete realization of it yet? But it's much, much worth sticking to it and it pains a lot that's absolutely subjective, remember it!

 

Drudge, really a drudge,

A check-and-bill chase,

But for a reason sage,

A few others’ needy case.

 

Drudge, alas, a socializing means,

Looms over as a prankster mean.

My own condition colors those faces,

Those posing colorations, as nuisances.

 

Those faces of shoppers—

So innocent when they fume

Just on missing a bunch of herb perfumed.

And, now, they appear to be so close-up, those hoppers.

 

And their haste,

Like it's all for free,

Jostling and elbowing spree,

Like not a second to waste.

 

As I retune my ground,

I find my own head as a grand hall,

My own voice echoing around,

Like a humming drone, an elegiac call:

 

Look at this sad world!

And its pride of self-enslavement

In the name of 5G, high tech.

Futuristically insane, so their notion of freedom.

 

The true wisp of it, freedom,

They can't take for a second,

For they are doomed as social beings,

Conviviality-oriented ones.

"Vous en avez plus?"

The polite phrase and the grin,

And the countenance like in a serious muse

But for basil in pot (basilic en pot), with a hope thin. 

Count on her and her being somehow I can,

Like that sensible face out of the blue one day

Asking me like to a comrade in a mood wane,

"Est-ce que le patron est gentille?" 

Really, on an angel you can stumble on for sure.

Really, to a sensible sageness you can inure.

Really, count on you can but only your self-command.

Really, never astray you ramble, if you meet your self-esteem demands. 

Men, these lines are for you

If not for such self-interests myopic,--

Fame, money, skin-deep glow, etc.--

No affecting as tender heart incommode you, man! 

Thou art safe, free, then, 

If you can guard yourself,

Not letting yourself put out of your character, your only asset...

By pinioning yourself to a yoke of claiming, approaching,

The feat of cheap antics demanded as gallantry but for shackling

As an articled lover, always blinkered,

No room for rumination and ratiocination,

To come up face to face with the ultimate reality, 

So daunting to a run-of-the-mill one of now, 

So much after a priori notion, 

Namely a base copy cat.
   

The map of causality: Mind Mapping: A complement post

 

ང་དང་ངའི་ཕུང་པོ་ནས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྲིད་པ་དག་གི་ཁ་ཐབས་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གི་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་མས་བྱས་པ། རང་གྲུབ་ཙམ་ནས་འཇིག་པའི་ངོར་སྐྱེས་པ། མཐའ་རྒུད་པའི་ཆོས་ཅན། ཉི་ཚེ་བ། ཕུང་པོ་ནི་མི་གཙང་བ་ཡིན་པར་སོང་། འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུ་ཞིག་དགོས་གཤིས། མཚན་འཛིན་དེ་ལས་གཞན་ཅི། དེས་གང་ཁ་ཐབས་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེར་ལོག་པར་ལྟ་བས་རང་གི་ངང་གིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པས་འཕུང་ཚུལ་བརྗོད་ཟིན་ལྟར་དང་། དེ་གཞི་མེད་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པ་དག་ལས་གོ་ཐུབ། དེ་བློ་བུར་ཡིན་པ་འབྱུང་བཞི་འཐིམ་ཚུལ་ལས་སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་གྱི་མཐར་འཆི་བ་འོད་གསལ་དང་། གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ། འགྱེལ་བའི་སྐབས། ཁུ་བ་འབྱིན་པའི་གནས་སྐབས་སོགས་ལས་གོ་ཐུབ།

སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་སེལ་བ་མཚན་འཛིན་དེས་ལོག་པར་ལྟ་བས་བཟང་ངན་སྡུག་དང་མི་སྡུག་སོགས་ཐལ་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་འདྲེན། དེ་ལས་ཆགས་སྡང་། དེས་རང་རྒྱུད་མ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཕྲ་དོག་སོགས་འདྲེན། དེས་སྒོ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་རང་གཞན་གཉིས་འཕུང་གི་ལས་ལ་གཡོ་བར་བྱེད་པས་ཕན་གནོད་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་སྟེ། ལོག་རྟོག་དེར་རྟེན་པ་དང་འབྱུང་བ་ཕན་གནོད་སོགས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་རང་གི་ངང་གིས་སམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་གོ་ཐུབ་བོ།།

The twelve stages of interdependent origination: The map of causality in terms of the cycle of life of a sentient being and thereby the vision and idea of his existential entities

 

རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས། ཚུར་མཐོང་བ་ཞིག་གི་སྐྱེ་བ་གཅིག་འཕེན་ཚུལ།

        དང་པོ་མ་རིག་པ་ནི་ཚོར་འདུ་རགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཡིད་བློ་རྟོག་པ་བློ་བུར་བ་དེས་སྣང་གནས་མི་མཐུན་པ་མཐུན་པར་བཟུང་ནས་ལས་གསོག་ཚུལ་ནི། ང་དང་ངའི་ཕུང་པོ་ནས་ཕྱིའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་སྲིད་གང་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གི་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་མས་བྱས་པ། རང་གྲུབ་ཙམ་ནས་འཇིག་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ། མཐའ་རྒུད་པའི་ཆོས་ཅན། ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རང་གི་ངང་གིས་གྲུབ་ཅིང་ངེས་པ་ཡོད་པར་བཟུང་ནས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ལོག་རྟོག་དེས་སྤྲོ་ཚུལ་ལྟར་གྱི་སྡུག་པ་མཐའ་ཅིག་ཏུ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་མཐའ་ཅིག་ཏུ་མི་སྡུག་པ་སོགས་ཐལ་བའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ལས།   ཆགས་སྡང་། དེས་རང་རྒྱུད་མ་ཞི་བར་བྱས་པ་ལས་ཕྲག་དོག་འགྲན་སེམས་ང་རྒྱལ་ཐེ་ཚོམ་ཞེད་སྣང་རྣམ་རྟོག་དོགས་པ་རེ་བ་བརྣབ་སེམས་གནོད་སེམས་ལོག་ལྟ་སེར་སྣ་ཡུས་སོགས་ཅི་རིགས་འདྲེན། དེའི་དབང་གིས་སྒོ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་ལས་གསོག བརྒྱུད་རིམ་ལྔ་པོ་དེ་ང་ཚོས་ཞིབ་པར་བསྐྱར་བལྟའི་ངང་བརྟགས་ན་སྒོ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་ལས་གང་ཞིག་བསགས་པ་དེ་བརྒྱུད་ཡོད།

        དེའི་ངང་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྣམ་ཤེས་སྟེང་དུ་འགོས་པ་དེ་སྲེད་ལེན་གྱིས་གསོས་འདེབས་ཚུལ་ཡང་དཀྱུས་གཅིག་ལ་མི་དགོས་ཏེ། མཐོང་ཆོས་མྱོང་འགྱུར། སྐྱེ་གནས་མྱོང་འགྱུར། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་བཅས་ཡོད་པས་སོ། །སྲེད་ལེན་ནི་ཉི་ཚེ་བ་འཁོར་བར་འདུས་པའི་སྐྱེ་བར་སྲེད་པ་དང་ལེན་འདོད་དེ། དེས་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་གསོས་འདེབས་ཞེས་པ་དེས་དེ་གསོ་བར་བྱེད་པའམ་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ལས་རང་གི་འཕངས་འབྲས་འཕེན་པའི་ནུས་པ་སློང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་འཆི་ཁའི་སེམས་ཀྱི་བབ་དང་འབྲེལ་བའི་མ་རིག་པ་དེའི་དབང་གིས་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྣམ་ཤེས་སྟེང་དུ་འགོས་པ་དེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཆི་ཁའི་སེམས་དེ་ཞི་དང་མ་ཞི་ལས་དེའི་བབ་ཀྱིས་དེ་འབྲེལ་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྣམ་ཤེས་སྟེང་དུ་འགོས་པ་དེ་སྲེད་ལེན་གྱིས་གསོས་བཏབ་པ་ལས་སྲིད་པ་འཕེན་པ་དང་། འཆི་ཁའི་སེམས་ཀྱི་བབ་དེ་བར་དོར་བརྒྱུད་པ་ལས་ཡིན། ཡང་ཉི་ཚེ་བ་འཁོར་བར་འདུས་པའི་སྐྱེ་བར་སྲེད་པ་དང་ལེན་འདོད་ཙམ་མ་ཟད། བར་དོའི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་ཆེད་དེ་ལྟའི་སྐྱེ་བར་སྲེད་ལེན་ཡོད་དོ།།

    སྲིད་པ་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཕ་མའི་ཁུ་ཁྲག་ཕྲད་པའི་མཚམས་ནས་འཇོག་དགོས།

        ཚོར་འདུ་རགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཡིད་བློ་རྟོག་པ་ཡིན་ན་མཚན་འཛིན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། དགག་བྱ་ལྷན་སྐྱེས་སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་ཡོད་དེ། སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལས་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྟེ་སྡུག་དང་མི་སྡུག་ཅེས་ཐལ་བའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་་ལས་ཆགས་སྡང་ལས་ཕྲག་དོག་སོགས་རང་རྒྱུད་མ་ཞི་བར་བྱས་པ་ལས་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་གང་རུང་ལ་འཇུག་པས་མ་ཁྱབ་པས་སོ།།

       དོན་གྱི་ང་དང་ངའི་ཕུང་པོ། ཕྱིའི་སྣོད་བཅུད་དག་མཐའ་རྒུད་པའི་ཆོས་ཅན་སོགས་ཁ་ཐབས་དེ་ལས་མེད་པས་དེའི་རྣམ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་ཞིག་འཇོག་དགོས་གཤིས། མཚན་འཛིན་དེ་ལས་གཞན་ཅི་སྟེ། དེས་འཕུང་ཚུལ། དེ་གཞི་མེད་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པ་དག་ལས་གོ་ཐུབ། དེའི་དབང་གིས་གྲུབ་པ་ལས་ཕན་གནོད་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་མྱོང་བས་གྲུབ་བོ།།

To live on: The duo

Recognition: The means

When the dust settles, 

The treadmill of melees,

The same story of left-halfway,

Forget not to dispense some of it anyway.

The more raw-nerved, edgy,

The less feasibility of such largesse.

A sager one’s giving counts even foggy

Somehow for the desperation of co-existence.

Though the azure canopy very often glowers,

The dissimulating machinations of mankind gone awry,

Every thinking being still bereft of such a shower,

To make his day, the endless wiles wary. 

A sense of being utile: The philter

If even a kind word matters,

Then why not the same motive

That drives to corresponding an initiative—

The panacea, for living and casting a look yonder. 

Even if bated the breath, 

The swollen red eyes bleary,

The snuffling wheezes out the birth

Of the same paean, for living though blurry. 

Mind Mapping: A personal approach toward finding out the prime causes of an ugly emotion like Jealousy to its corresponding reactions: Bodily, verbal, mental

Click the link below for a clearer pdf format of the above: 

https://acrobat.adobe.com/id/urn%3Aaaid%3Asc%3AEU%3Adcecda92-38c7-48d1-a1e8-82baf89fa9e6/?filetype=application%2Fpdf

My comment on the latest post on Exile Voice, a YouTube channel of Choekyi La: Justice for Nyibum or our own weakness

'But nothing had happened to her father. Guns were changed; aircrafts were modified or replaced; and the serviceman had become ordinary again. But his daughters had inherited through their mother a dream of glory together with a general pessimism, a wishing to hope and a nervousness about hoping. It made for temperament, frustration, self-destructiveness. It is as if we all carry in our make-up the effects of accidents that have befallen our ancestors, as if we are in many ways programmed before we are born, our lives half outlined for us.' ~ VS Naipaul, The Enigma of Arrival

As you always talk about our mental health related effects, rather destructive within but demure without, our sort of endowed mental set up, you drew a fine underline here from this rabble rouser sort of mouthing 'justice for Nyibum' and his own way of igniting it. It's nothing other than our weakness: simply, shedding one's suffered loads of always being at the receiving end among an alien lot (not within our own one) on our own ones. So a tiger within but a cat without when cast among an alien lot sickness has been on us as a serious disease, and it's, I think, fundamentally because of not being equipped with a sound hold on one language (one's mother-tongue or any), the basic means of expressing oneself (one's subtle way of thinking, voicing for one's rights to any). And another cause is lack of confidence, namely diffidence, and guts that could be propelled both by not having a sound hold on one language and not being serious and methodic in pursuing a thing (profession to passion). In essence, not having a holistic hold on oneself, one's philosophy of life, and one's way of dealing with others and any situations. We are more or less, I don't mean to generalize so on each and every head of us, as you say, 'Drapcha', namely just charlatans, overbearing but shallow. Lack of education and that of 'holistic' one, and it's not only us but the human kind at large these days. I wonder how smart and creative we, especially those involved ones, could be, if we are equipped with a sound means of expression and can express our deep-seated emotions through the means of ventriloquism. Guts, courage isn't related with ganging over but with sacrificing oneself for others; beauty isn't related with just skin-deep but with the same quality; happiness isn't related with just a palliative feeling of relief but with a lasting feeling of exaltation and that by the same quality of sacrificing oneself for others' wellbeing. 

བསྟན་འཛིན་བསད་པའི་གྱོད་གཞི། བཙན་བྱོལ་ནང་སྐྱེས་པའི་ན་གཞོན་ཞིག་གིས་བགྱིས་པའི་བརྩམས་སྒྲུང་།

ངས་ངོས་ནས་བལྟས་ན། ན་གཞོན་བསྟན་འཛིན་གྱི་བརྩམས་ཆོས་དེས་བརྡ་ལན་གསལ་པོ་གཉིས་བཏང་སོང་སྙམ་སྟེ། གཅིག་ནི་རྗེས་འབྱོར་བ་ཚོས་བཙན་བྱོལ་ནང་སྐྱེས་པ་ཞིག་ལ་བོད་ཡིག་ཤེས་ཀྱི་མིན་འདུག་ཅེས་འཁང་ར་དང་སྣང་ཆུང་དེར་མི་བདེན་པའི་ར་སྤྲོད་གསལ་པོ་ཞིག་རེད། ཁོ་པ་བཞིན་དགེ་རྒན་ཚད་ལྡན་དུ་མས་བསྐྱངས་ཡོད་ན་སུས་ཀྱང་བོད་ཡིག་ཤེས་ལོས་ཐུབ། སྐབས་རེས་རྗེས་འབྱོར་བ་བོད་ཡིག་ཤེས་རློམ་ཅན་ནམ་མུ་ཅོར་སྒྲོག་མཁན་ཡང་འདི་ལྟའི་བརྩམས་ཆོས་འདོན་རྒྱུ་ཕར་བཞག་ཡིག་ཕྲེང་འགའི་ནང་ཡང་ཡིག་ནོར་གྱིས་ཁེངས་པ་མཐོང་རྒྱུ་འདུག་ག གཉིས་པ་ནི་དཔེ་སྟོན་སློབ་གྲྭར་འཛིན་ཚུལ་ཞན་པ་སྟེ་དབྱིན་ཡིག་ཐོག་རྗེས་ཟིན་ཐུབ་མིན་སྐོར་དོགས་པ་ཡོད་མཁན་ལ་སྟེ། བསྟན་འཛིན་རང་གིས་བརྗོད་པར་ཁོ་པས་སྒྲུང་དེ་དབྱིན་ཡིག་ཐོག་འབྲི་ཐུབ་པའི་གནས་ཚད་ཡོད་པ་ལས་སུན་འབྱིན་དེ་ལྟར་སྣང་ཁོ་ནའོ།།

The twelve stages of interdependent origination: The map of causality in terms of the cycle of life of a sentient being and thereby the vision and idea of its existential entities

Does His Holiness the great 14th Dalai Lama advocate Laicism?

For now, we do seriously need to give a close look at 'why His Holiness the great 14th Dalai Lama of Tibet willingly devolved his centuries old full political authority to a people-elected leader (Kalontripa to  Sikyong) at the outset of 2011, with his half onus of it having already passed on to the same leader of Tibetans diaspora.' He has now and again emphasized on the need of clear demarcation between the religious and political institutions, namely political or worldly deeds for the laity and spiritual deeds for the ordained. From this very act, not just speech and moralizing over, it can be perceived that he advocates laicism at institutional level, namely at functioning level. But at the same time, he has emphasized on the co-existence of, as per the Western term, 'church and state' and that at individual level, namely a politician or a political leader with a strong moral fiber shall prove more domos-oriented or come out as the real utilitarian doer of a public servant. 

Though our democracy in exile is still nascent, thanks for the grandness of HHDL's view and vision and courage, we are proudly sort of one hundred years ahead of those states where a commoner or plebeian can't sound off a phrase of dissatisfaction or being disgruntled against his leader or king or monarch, etc. But we should still work hard to pave the way for that clear demarcation between the two institutions that are sort of more or less jumbled for the time being.