The Path to the highest View of Emptiness: Dr. Thupten Jinpa

I wonder can there be anyone incarnate who can interpret Mahayana Buddhist Ontological View known as Emptiness in the alien medium, modern English language, with such sense of security because of one's self-reliant hold on the two domains--the enlightening content and the means of expression--like Dr. Thupten Jinpa himself who we call Geshe la, and that on professional level. I know there was the artistic, dreamy, creative figure of a being, Chögyam Trungpa Rinpoche, but he was not on that stringent level known as 'academic', 'professional'. Geshe la had worked so hard, like his own version of 'six years of ascetic life', and has continued to do so that he can present himself as what he is now, a great medium, a great practitioner, a down-to-earth creature. 

#བོད་ཡིག་བྲིས། #WriteTibetan

Write Tibetan, and real Tibetan to keep it breathing further, even a day further, for it's nearing its death sentence even at its lair back in Tibet. 

༅། །ཕྲན་གྱིས་སྐབས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་གོ་ཐོས་ལ། རང་ཅག་བོད་པ་རྣམས་ཀྱི་༸སྐྱབས་དང་མགོན་༸སྤྱི་ནོར་གོང་ས་༸ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་མཆོག་གིས་གསུངས་དོན། ཕྱི་རོལ་པ་སྟེ་དད་ཆོས་རྗེས་འབྲངས་པས་འདོད་ཚུལ་ལྟར་གྱི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་བདག་དང་། རང་རེའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དག་གིས་འདོད་པའི་མཚན་གཞིའི་བདག་ཅིག་འཇོག་ན། དེས་ན་གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་མ་བསྒྱུར། བརྡ་ཤེས་མི་ཤེས་གང་གིས་ཡང་ལིང་ལིང་བར་འཛིན་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་དེ་ཇི་བརྟན་དུ་བཏང་བ་དང་འདྲ་ཞེས་པ་ལས་འཕྲོས། འཇིག་རྟེན་ཏེ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མིན་གྱི་ལས་ལས་གྲུབ་པའི་སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་དོན་གྱི་རྫུན་ཏེ། ངེས་རྟོན་གང་ཡང་མེད་པར་རྨོངས་པས་ད་དུང་དེའི་ཁར་ཚུལ་འཆོས་ཀྱི་རྫུན་འབག་ཅིག་གྱོན་ཐུབ་པ་ནི་ཕྱི་མས་སྔ་མ་ཇི་བརྟན་དུ་བཏང་བ་མིན་ནམ།

མཐའ་རྒུད་སྙིང་པོ་བྲལ་ན་ཡང་།།

དང་ཐོག་ཨ་གསར་དུས་དེར་གཡེངས།།

སྐྱེན་པའི་རྣམ་རྟོག་རླུང་གིས་བསྐུལ།།

རྟ་བཞིན་ཤ་ཐང་འཇལ་བར་བྲེལ།།

ཀྱེ་མ་ངོ་མ་ཨ་གསར་ཙམ།།

བར་བར་ནང་བལྟ་འདྲ་ནུས་ན།།

མཆོར་སྒེག་མདུན་གྱི་ལྟད་མོ་དེ།།

དེ་ཙམ་ཡོད་པ་ཡོལ་དེའི་དྲིན།།

བོད་ཡིག བོད་ཀྱི་རིག་གནས་རྒྱལ་ལོ།།

སོ་སོ་རང་རིག Nation, State

སོ་སོ་རང་རིག

མ་འདྲེས་གང་གི་ཡིན་ཚུལ་གཤིས།།
སོ་སོར་འབྱེད་པའི་འཕགས་པའི་ཆོས།།
བདེན་མཐོང་ཡེ་ཤེས་ལས་ཀྱང་བླ།།
གསལ་སྟོང་རང་གཤིས་རིག་ཉིད་རྒྱལ།།

བོད་ཡིག་བྲིས།

ཆོས་ཉིད་བྱ་བྱེད་འཐད་ལྟོས་གྲུབ་པའི་རིགས།།
ངལ་བའི་རྩོལ་ལས་བསླངས་པའི་གཉུག་མའི་རིག།
ཟབ་གསལ་མྱུར་ཞིང་གང་གི་སྤུ་གྲི་ཡིས།།
བཅད་པའི་མ་རིག་མདུད་དེ་ཡ་རེ་ང་།།

*

Nation, State

What if without those humane ideals,

The values that let it shine out as gold weal

Among the galaxy of rich diversity--

Identities thus primary to secondary piety. 

What if without such enlightening treasure-troves? 

Then just a mass of land infested with carps howling

Of plebeians hell-bent on bread-and-butter quibbling

Like they themselves as asylum-seekers in their loves.  

མཁས་དབང་དགེ་ཆོས་ཀྱི་སྙན་རྩོམ་དུམ་བུ།

༄༅། །འཁྲུལ་ནའང་འཁྲུལ་ངོ་འབའ་ཞིག་མིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་མ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ཙམ་མ་ཚད་དེ་དག་ལས་བྱུང་ཞེས་པས་ཕན་གནོད་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པའམ་ལས་བྱེད་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་བསྙོན་མེད་གཤིས། སྣང་བ་དེ་དངོས་གནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་བྱུང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཐུབ་ན། དེ་ནི་ཐབས་དང་དེ་ལས་ཐབས་བྱུང་སྟོང་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་བ་དེ་འཇོག་ཐུབ། ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཚུར་མཐོང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་ལ་གྲགས་པའི་ཚད་མས་རྙེད་དོན་བཞིན་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་ནི་ཚུར་མཐོང་བའི་ཚད་མ་དེས་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ནུས་སྟེ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ནི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིག་ཤེས་ཀྱིས་ནུས་ཅིང་དེ་ཡང་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་ཞིག་མ་གཏོགས་བྱིས་པ་ཞིག་གི་རྒྱུད་ལ་དེ་ག་ལ་ཡོད་སྲིད་དེ་མི་སྲིད་དོ། །གཟུགས་སྟོང་བས་ཆ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ་ན། དེས་ན་ཤེར་སྙིང་ལས། གཟུགས་སྟོང་བའོ། །སྟོང་བ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་སྟོང་བ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། སྟོང་བ་ཉིད་ལས་ཀྱང་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་གཞན་ཞིག་ལ་ཁ་དཀྲི་ནུས། ཐབས་མེད་པར་ཐབས་བྱུང་ཇི་ལྟར་རམ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེད་མེད་པར་ཉེར་ལེན་ཙམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་ནུས། ཉེར་ལེན་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ནུས་སྟེ་མི་ནུས་མོད་ཀྱང་། རིགས་པའི་བརྡར་ཤ་མུ་མཐུད་གཅོད་པར་ཁོང་གི་རྩོམ་དུམ་དེ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་ཞིང་ངར་རོ།།

ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་བླ་མས་རྗེས་འཛིན་ཞིང་། །

ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་སྤྲོས་པ་བྲལ་བའི་དབྱིངས། །

མ་ནོར་རང་གིས་ཚུལ་བཞིན་རྟོགས་ནས་ནི། །

རྣམ་དག་ལམ་གྱི་བགྲོད་པ་མཐར་ཕྱིན་ཤོག །

རྣམ་དཀར་སྦྱོར་བ་སྟོང་གི་རླུང་ཤུགས་ཀྱིས། །

མེད་སྣང་འཁྲུལ་བའི་རྒྱལ་ཁབ་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན། །

ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའི་གནས་སུ་རོ་མཉམ་སྟེ། །

སྐུ་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཉི་མ་འཆར་བར་ཤོག །

ཡིད་ཀྱིས་མེད་པར་ཐག་ཚོད་ཅིང་། །

མིག་གིས་ཡོད་པར་མཐོང་བའི་ཚེ། །

ཞྭ་སེར་མཁན་པོས་མ་བསླབ་ཀྱང་། །

སྒྱུ་མའི་བློ་ལས་གཞན་ཅི་འབྱུང་། །

ཡོད་མེད་བློ་ཡིས་བཞག་པའི་ཤེས་བྱ་དང་། །

བདེན་རྫུན་ཡུལ་ལ་ལྟོས་པའི་ཚད་མ་གཉིས། །

གཅིག་གི་རྫུན་ཁུངས་གཅིག་ལ་གཏད་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

མ་བརྟག་མ་དཔྱད་འཇིག་རྟེན་རྣམ་གཞག་དང་། །

བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པའི་གྲུབ་མཐའི་གཞུང་ལུགས་གཉིས། །

གཅིག་གི་རྩ་བ་གཅིག་ལ་ཐུག་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

བློ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་སྒྱུ་མ་དང་། །

དོན་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའི་གཤིས་ལུགས་གཉིས། །

གཅིག་ཤོས་བདེན་ན་གཅིག་ཤོས་རྫུན་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

རང་སྐྱོན་རི་བོ་འགེབ་པའི་སྔ་རྒོལ་དང་། །

གཞན་སྐྱོན་ཁབ་ཀྱིས་འཚོལ་པའི་ཕྱི་རྒོལ་གཉིས། །

གཅིག་ལས་གཅིག་རྒྱལ་རེས་སུ་བྱེད་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

ཡོད་མཐའ་འགོག་པའི་སྣང་རུང་མ་དམིགས་དང་། །

མེད་མཐའ་སྤོང་བའི་མི་སྣང་མ་དམིགས་གཉིས། །

གཅིག་གི་རྣམ་གཞག་གཅིག་གིས་བཤིག་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

གྲོགས་པོར་མཚན་མར་ཞེན་པའི་བདེན་འཛིན་དང་། །

གྲོགས་ཀྱི་ཕན་པར་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་གཉིས། །

སྲེད་པ་སྐྱེད་ལ་ཁྱད་པར་མི་འདུག་པས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

དགྲ་བོ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་དངོས་འཛིན་དང་། །

དགྲ་ཡིས་གནོད་པ་ངེས་པའི་ཚད་མ་གཉིས། །

ཞེ་སྡང་སྐྱེད་ལ་ཁྱད་པར་མ་མཐོང་ནས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མངོན་སུམ་བློ་ལས་སྐྱེས། །

མངོན་སུམ་བདེན་རྫུན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དཔྱད། །

ཕ་ཡི་དཔང་པོ་བུ་ཡིས་བྱས་པ་འདིས། །

ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་ལ་བློ་མ་བདེ། །

རིགས་པས་དཔྱད་པ་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ལ་བརྟེན། །

ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲུབ། །

རང་ཐག་ཆོད་ན་སུ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་། །

རང་ཐག་མ་ཆོད་སུ་ལ་ཡིད་རྟོན་བྱེད། །

ཡང་དག་རིགས་པ་ངེས་དོན་ལུང་ལས་རྙེད། །

དྲང་ངེས་ཁྱད་པར་དྲི་མེད་རིགས་པས་འབྱེད། །

རིགས་པས་ཤེས་ན་ངེས་དོན་ཅི་ལ་འཚོལ། །

རིགས་པས་མ་ཤེས་ངེས་དོན་ག་ལ་རྙེད། །

བྱམས་མགོན་ཁྱི་མོར་མཐོང་བའི་ངང་ཚུལ་འདིས། །

མ་བརྟགས་ལྷན་སྐྱེས་བློ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས། །

དབུ་སེམས་མཁན་པོའི་ལྟ་གྲུབ་འགལ་ལུགས་འདིས། །

དཔྱོད་ལྡན་མཁས་པའི་བློ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས། །

ཕལ་པ་དྲང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་འབྲང་ནས། །

རྒུད་པའི་རྩ་བ་ལྷན་སྐྱེས་བདེན་འཛིན་རྙེད། །

མཁས་པ་དྲང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲང་འབྲང་ནས། །

དེ་ལས་སྡུག་པའི་ཀུན་བརྟགས་བདེན་འཛིན་རྙེད། །

ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་བདེན་རྫུན་ལ་སོགས་པའི། །

རྩོད་པའི་འུར་སྒྲ་སྒྲོག་པའི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །

རྟག་ཏུ་ཀུན་མཐོང་ཤེས་བྱ་ཡིན་པར་སྣང་། །

རྒྱུན་དུ་གང་གོམས་ཚད་མ་ཡིན་པར་སྣང་། །

མི་མང་གང་ལ་དགའ་དེ་བདེན་པ་དང་། །

ཁ་མང་གང་ལ་མཐུན་དེ་གྲུབ་མཐར་སྣང་། །

མི་རེའི་ཁོང་ན་མི་མཐུན་ཚད་མ་རེ། །

དེ་ཡི་རྒྱབ་སྐྱོར་རྡོ་རྗེའི་བཀའ་ལུང་རེད། །

ལ་རེའི་རྒྱབ་ན་མི་མཐུན་ཆོས་ལུགས་རེ། །

དེ་ཡི་རྗེས་འབྲང་མཁས་བླུན་སྟོང་ཕྲག་རེ། །

འདི་ཉིད་བདེན་ལ་འདི་ཡིས་མི་བསླུ་ཞེས། །

རང་གི་བདེན་ཁ་རང་ལ་སྦྱིན་པ་འདི། །

རིགས་མཐུན་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ཉམས་རེ་དགའ། །

མི་མཐུན་ཚོགས་ལ་སྨྲས་ན་ཞེ་རེ་ཁྲེལ། །

མི་མཐུན་རིགས་དྲུག་འགྲོ་བའི་རྒྱལ་ཁབ་འདིར། །

བཅུ་ཡིས་འདོད་པ་བརྒྱ་ཡིས་མི་འདོད་ཅིང་། །

མི་ཡིས་མཐོང་བ་ལྷ་ཡིས་མི་མཐོང་བས། །

བདེན་རྫུན་ཚད་མའི་ཁྲིམས་ཐག་སུ་ཡིས་ཆོད། །

ཤེས་རབ་སྦྱང་པས་མི་ཚེ་ཟད་བྱས་པའི། །

གྲུབ་མཐའ་མཁན་པོའི་བློ་ཡང་འཁྲུལ་གྱུར་ན། །

འཇིག་རྟེན་བླུན་པོའི་རྫུན་གྱི་སྣང་བ་ལ། །

ཐ་སྙད་ཚད་མར་ཡིད་རྟོན་བྱེད་པ་འཁྲུལ། །

མཁོ་ཚད་བཟང་ཚད་སེམས་ཀྱི་འཆར་སྒོ་ཀུན། །

གུད་དུ་ཕྱེ་ནས་ཚད་མར་འདོད་པ་དེས། །

སྒྱུ་མའི་གྲོང་ཁྱེར་ཞིག་པའི་ཐང་སྟོང་དུ། །

མིག་འཕྲུལ་ནོར་བུའི་ཕུང་པོ་སླར་ཡང་རྙེད། །

བཞིན་རས་ཅུང་ཟད་འགྱུར་བས་འགྱུར་བྱེད་ཅིང་། །

མེ་ལོང་ཅུང་ཟད་འགྱུར་ཡང་འགྱུར་བྱེད་པའི། །

མི་བརྟན་འགྱུར་བའི་ཤེས་བྱའི་གཟུགས་བརྙན་འདི། །

ནམ་ཞིག་མཐའ་ལ་གཏད་དུ་ཡལ་བར་ངེས། །

དཔྱད་པ་འདི་ལ་ཐུག་པས་མེད་དམ་སྙམ། །

ལག་པ་ཁབ་ལ་འཕྲད་པས་ཡོད་དམ་སྙམ། །

མྱོང་བ་མངོན་སུམ་ལག་པས་ཡིན་ནམ་སྙམ། །

སྣང་བ་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པས་མིན་ནམ་སྙམ། །

ཡོད་པ་རྩ་བ་བཙལ་བས་མེད་དམ་སྙམ། །

མེད་པའི་རྩེ་མོ་མཐོང་བས་ཡོད་དམ་སྙམ། །

བདེན་པའི་ས་བོན་བཏབ་ན་རྫུན་པར་ཤེས། །

རྣམ་སྨིན་ལུས་དྲུག་ལྡན་པའི་རིགས་དྲུག་ལ། །

སྣང་བ་རྣམ་དྲུག་འབྱུང་བ་སྨོན་ཅི་དགོས། །

དབང་པོ་དྲུག་ལྡན་མི་ཡི་ལུས་ལ་ཡང་། །

ཐུན་མོང་རྩ་བ་མེད་པའི་སྣང་བ་དྲུག །

ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །

ཀླུ་སྒྲུབ་ཡང་སྲས་དགོངས་པ་ཟབ་མོའི་གནད། །

གངས་ཅན་གསར་རྙིང་དམ་པ་གོང་མ་ཡིས། །

བཞེད་སྲོལ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བའི་ལེགས་བཤད་འདི། །

ཁོ་བོའི་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེའི་དགོངས་ཀློང་ནས། །

མཁྱེན་པའི་ཉི་མ་ཕྱོགས་སུ་འཆར་བའི་ཚེ། །

དམུས་ལོང་ལོག་རྟོག་སྙིང་ལ་གཟན་ན་ཡང་། །

མིག་ལྡན་བློ་ཡི་གེ་སར་འཛུམ་པར་གྱུར། །

ཕྱོགས་དུས་རྒྱལ་བ་ཡོངས་ཀྱི་དགོངས་པའི་བཅུད། །

ལུང་རིགས་མན་ངག་བསྲེག་བཅད་བརྡར་བའི་དབྱིག །

ཆོས་དབྱིངས་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ས་ལེ་སྦྲམ། །

བདག་གི་སྙིང་ལ་འཆང་བ་སྔོན་གྱི་ལས། །

བྱིས་པའི་དུས་ནས་རྒས་ཤིང་འཁོགས་པའི་བར། །

སེམས་ཀྱི་ཁྱེར་སོ་ཅི་ཙམ་བརྗེས་གྱུར་པ། །

རང་གི་མྱོང་བས་དཔྱད་ན་ཤེས་ནུས་པའི། །

ད་ལྟའི་འཆར་སྒོ་འདི་ལ་ཡིད་བརྟན་ཅི། ། 

རོ་དང་མཚུངས་པའི་ལུས་པོ་འདི། །

ག་དུས་ཤི་ཡང་མི་འགྱོད་དེ། །

གསེར་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་དཔྱོད་དག །

མཉམ་དུ་ཤི་ན་ཤིན་ཏུ་འཕངས། །

གོམ་གཅིག་འདོར་ཡང་བདེ་བ་འཚོལ་ཕྱིར་ཏེ། །

ཚིག་གཅིག་སྨྲ་ཡང་བདེ་བ་འཚོལ་ཕྱིར་སྨྲ། །

དགེ་བའི་ལས་ཀྱང་བདེ་བའི་སླད་དུ་བྱེད། །

སྡིག་པའི་ལས་ཀྱང་བདེ་བའི་སླད་དུ་བྱེད། །

གྲོག་མ་མིག་མེད་བདེ་བའི་སླད་དུ་རྒྱུག །

ས་འབུ་རྐང་མེད་བདེ་བའི་ཆེད་དུ་རྒྱུག །

མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བང་འགྲན་ནས། །

གཅིག་ལས་གཅིག་མགྱོགས་བདེ་བའི་ཕྱོགས་སུ་རྒྱུག །

མི་ཡི་མི་ཚེ་ཚེ་ཡི་ཁྲལ་ཡིན་པས། །

ཁྲལ་པ་འཆི་བདག་ཡུལ་དུ་མ་འཁྱོལ་བར། །

དགའ་དུས་རིང་དུ་གཏོང་བའི་ཐབས་མེད་ན།།

སྡུག༌དུས༌ཐུང༌དུ༌གཏོང༌བའི༌ཐབས༌ཅི༌ཞིག།

ཡུན་རིང་འགྲོགས་ན་ཚེ་འདིའི་བྱ་གཞག་ལ། །

མི་སྐྱོ་བྱ་བ་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །

སྐྱོ་བའི་སེམས་གསོ་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་ཏེ། །

སེམས་ཀྱི་ཁོང་དུ་ལན་གཅིག་འོང་བར་ངེས། །

https://www.youtube.com/watch?v=LA5ipbk77Y8&list=LL&index=1&t=576s

After all, how possible that we can lie to ourselves: this life-supporting blue earth itself isn't as we think it's

After all, it's all about having a pithy knowledge of any in a nutshell. Here, it's about getting in the same way Tibet's history as an independent nation state as per both the ancient and modern convention of presenting as a doing, groundbreaking narrative. So it goes on so well with an ontological finding in terms of observer and matter, and that, so unconventionally, of both being there in a dreamy, sensitively wavering state cast forth by the observer's own caprice, delusive way of seeing and rating as otherwise, so reliable, concrete, uncompromising, sort of eternal... Yes, you should be able to put anything in a nutshell to be able to grasp, mind, coax over as you wish. Here, I want to remind you that if you've finished reading Voice for the Voiceless by His Holiness the Dalai Lama and Tibet Brief 20/20 by Michael Van Walt Van Praag, move on to reading Tibet was never Part of China since Antiquity by professor Hon-Shiang Lau. So we can sieve the gist into a nutshell, the mundane side for the world at large. The other side isn't for a commoner but for an eligible receptacle.

So need of a paradigm shift but how, my fellow human beings

Betrayal

Nagarjuna, sorry for my betrayal.

Mohammed, a young black guy, thanks for opening my eyes from ignorance.

In my own innocence and tryst with being familiar with thee,

The ultimate reality marked by the complete negation of how I,

The one hell-bent otherwise, see, believe, take and judge..., 

I've failed this time, and you, Mohammed, won, 

For I was hell-bent otherwise again, in that petty confrontation. 

But for the dreamy world at large,

It could be counted as 'heroic'.

And in that contamination, I could have done something so grisly...

However, I was saved by you, Mohammed.

I wonder

Why I couldn't have been like Ursula of Gabriel Garcia Marquez

In hiding her blindness? Why? 

Lion within, cat without

But it isn't only us, Tibetans. 

Now, I've seen even the most marketable race is so.

A barbarian, an expatriate, a refugee, someone presented himself as a fundamentalist,

Is that bossy, so that a blond haired host one is so:

Lion within, cat without.

A timid cat before such an uncultured one.

Guts, courage

Trained or instinctive, it is what it is.

It isn't how a commoner rates...

It's the otherwise:

The more selfless, the more being able to let go of anything...

Then the cinema before is nothing at all, a child's game, 

A child's obsessive fear and the palliative means to dispel it:

Ballistic missile to nuclear one to what...? 

But to destroy ourselves and this life-supporting blue planet at last. 

So need of a paradigm shift, but how...? 

My fellow human beings. 

Lo, me lost in the jungle of subjective, narrow gestures taken as being able to extrapolate to much larger cases

When an ailment like flu, fever, cold, cough--especially, when they're united--prostrates me, the imbalance of the four elements of my physical body distorts my normal way of seeing that’s itself my own projection, the way I want to see and color. Then, say, a major case like a recently fallen tooth, as of my own negligence, the injured eardrum of one of the ears bleeding like a boil lanced loose, and such are like my parts are being mutilated… Then what? Here, in a corner of the world, where human dignity is said as still reigning, and so the rule of law, laicity (thanks The Enlightenment movement for producing that many atheists, not agnostics and thinkers that's out of the question for every head of you, and the dilemma now posed by the mental sickness as depression to neurasthenia to what, and, for the worst case, to getting converted into another faith that's itself theistic, demanding just 'submission', axiomatic) but insecurity so predominantly. The bottom-line cause being of twofold: taking to the core one's own narrow way of looking at the world, self-centeredness is still taken as a source of true happiness but in reality the opposite. In such a social environment, so much after being a worldling to philistine to flunkey, say, in a supermarket where I work, where I've set myself loose but equipped with my moral ground: the philosophy propounded by Nagarjuna and training myself to relate every act of mine to what I see with this sublime ontological finding: Not there as we want to see, but there like in a dream that acts on oneself as one feels and thinks and believes as but just subjective in reality, namely self-colorations; not permanent, assuring, and out there in its own way out of the blue at all. In such a social environment, the learning center of mine, when I feel my parts are being mutilated, how I can maintain the same tendence, for I haven't achieved the complete realization of it yet? But it's much, much worth sticking to it and it pains a lot that's absolutely subjective, remember it!

 

Drudge, really a drudge,

A check-and-bill chase,

But for a reason sage,

A few others’ needy case.

 

Drudge, alas, a socializing means,

Looms over as a prankster mean.

My own condition colors those faces,

Those posing colorations, as nuisances.

 

Those faces of shoppers—

So innocent when they fume

Just on missing a bunch of herb perfumed.

And, now, they appear to be so close-up, those hoppers.

 

And their haste,

Like it's all for free,

Jostling and elbowing spree,

Like not a second to waste.

 

As I retune my ground,

I find my own head as a grand hall,

My own voice echoing around,

Like a humming drone, an elegiac call:

 

Look at this sad world!

And its pride of self-enslavement

In the name of 5G, high tech.

Futuristically insane, so their notion of freedom.

 

The true wisp of it, freedom,

They can't take for a second,

For they are doomed as social beings,

Conviviality-oriented ones.

"Vous en avez plus?"

The polite phrase and the grin,

And the countenance like in a serious muse

But for basil in pot (basilic en pot), with a hope thin. 

Count on her and her being somehow I can,

Like that sensible face out of the blue one day

Asking me like to a comrade in a mood wane,

"Est-ce que le patron est gentille?" 

Really, on an angel you can stumble on for sure.

Really, to a sensible sageness you can inure.

Really, count on you can but only your self-command.

Really, never astray you ramble, if you meet your self-esteem demands. 

The map of causality: Mind Mapping: A complement post

 

ང་དང་ངའི་ཕུང་པོ་ནས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྲིད་པ་དག་གི་ཁ་ཐབས་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གི་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་མས་བྱས་པ། རང་གྲུབ་ཙམ་ནས་འཇིག་པའི་ངོར་སྐྱེས་པ། མཐའ་རྒུད་པའི་ཆོས་ཅན། ཉི་ཚེ་བ། ཕུང་པོ་ནི་མི་གཙང་བ་ཡིན་པར་སོང་། འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུ་ཞིག་དགོས་གཤིས། མཚན་འཛིན་དེ་ལས་གཞན་ཅི། དེས་གང་ཁ་ཐབས་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེར་ལོག་པར་ལྟ་བས་རང་གི་ངང་གིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པས་འཕུང་ཚུལ་བརྗོད་ཟིན་ལྟར་དང་། དེ་གཞི་མེད་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པ་དག་ལས་གོ་ཐུབ། དེ་བློ་བུར་ཡིན་པ་འབྱུང་བཞི་འཐིམ་ཚུལ་ལས་སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་གྱི་མཐར་འཆི་བ་འོད་གསལ་དང་། གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ། འགྱེལ་བའི་སྐབས། ཁུ་བ་འབྱིན་པའི་གནས་སྐབས་སོགས་ལས་གོ་ཐུབ།

སྣང་བས་ཡོད་མཐའ་སེལ་བ་མཚན་འཛིན་དེས་ལོག་པར་ལྟ་བས་བཟང་ངན་སྡུག་དང་མི་སྡུག་སོགས་ཐལ་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་འདྲེན། དེ་ལས་ཆགས་སྡང་། དེས་རང་རྒྱུད་མ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཕྲ་དོག་སོགས་འདྲེན། དེས་སྒོ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་རང་གཞན་གཉིས་འཕུང་གི་ལས་ལ་གཡོ་བར་བྱེད་པས་ཕན་གནོད་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་སྟེ། ལོག་རྟོག་དེར་རྟེན་པ་དང་འབྱུང་བ་ཕན་གནོད་སོགས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་རང་གི་ངང་གིས་སམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་གོ་ཐུབ་བོ།།

The twelve stages of interdependent origination: The map of causality in terms of the cycle of life of a sentient being and thereby the vision and idea of his existential entities

 

རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས། ཚུར་མཐོང་བ་ཞིག་གི་སྐྱེ་བ་གཅིག་འཕེན་ཚུལ།

        དང་པོ་མ་རིག་པ་ནི་ཚོར་འདུ་རགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཡིད་བློ་རྟོག་པ་བློ་བུར་བ་དེས་སྣང་གནས་མི་མཐུན་པ་མཐུན་པར་བཟུང་ནས་ལས་གསོག་ཚུལ་ནི། ང་དང་ངའི་ཕུང་པོ་ནས་ཕྱིའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་སྲིད་གང་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་གི་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན། རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་མས་བྱས་པ། རང་གྲུབ་ཙམ་ནས་འཇིག་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ། མཐའ་རྒུད་པའི་ཆོས་ཅན། ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རང་གི་ངང་གིས་གྲུབ་ཅིང་ངེས་པ་ཡོད་པར་བཟུང་ནས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ལོག་རྟོག་དེས་སྤྲོ་ཚུལ་ལྟར་གྱི་སྡུག་པ་མཐའ་ཅིག་ཏུ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་མཐའ་ཅིག་ཏུ་མི་སྡུག་པ་སོགས་ཐལ་བའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ལས།   ཆགས་སྡང་། དེས་རང་རྒྱུད་མ་ཞི་བར་བྱས་པ་ལས་ཕྲག་དོག་འགྲན་སེམས་ང་རྒྱལ་ཐེ་ཚོམ་ཞེད་སྣང་རྣམ་རྟོག་དོགས་པ་རེ་བ་བརྣབ་སེམས་གནོད་སེམས་ལོག་ལྟ་སེར་སྣ་ཡུས་སོགས་ཅི་རིགས་འདྲེན། དེའི་དབང་གིས་སྒོ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་ལས་གསོག བརྒྱུད་རིམ་ལྔ་པོ་དེ་ང་ཚོས་ཞིབ་པར་བསྐྱར་བལྟའི་ངང་བརྟགས་ན་སྒོ་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་ལས་གང་ཞིག་བསགས་པ་དེ་བརྒྱུད་ཡོད།

        དེའི་ངང་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྣམ་ཤེས་སྟེང་དུ་འགོས་པ་དེ་སྲེད་ལེན་གྱིས་གསོས་འདེབས་ཚུལ་ཡང་དཀྱུས་གཅིག་ལ་མི་དགོས་ཏེ། མཐོང་ཆོས་མྱོང་འགྱུར། སྐྱེ་གནས་མྱོང་འགྱུར། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་བཅས་ཡོད་པས་སོ། །སྲེད་ལེན་ནི་ཉི་ཚེ་བ་འཁོར་བར་འདུས་པའི་སྐྱེ་བར་སྲེད་པ་དང་ལེན་འདོད་དེ། དེས་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་གསོས་འདེབས་ཞེས་པ་དེས་དེ་གསོ་བར་བྱེད་པའམ་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ལས་རང་གི་འཕངས་འབྲས་འཕེན་པའི་ནུས་པ་སློང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་འཆི་ཁའི་སེམས་ཀྱི་བབ་དང་འབྲེལ་བའི་མ་རིག་པ་དེའི་དབང་གིས་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྣམ་ཤེས་སྟེང་དུ་འགོས་པ་དེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཆི་ཁའི་སེམས་དེ་ཞི་དང་མ་ཞི་ལས་དེའི་བབ་ཀྱིས་དེ་འབྲེལ་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྣམ་ཤེས་སྟེང་དུ་འགོས་པ་དེ་སྲེད་ལེན་གྱིས་གསོས་བཏབ་པ་ལས་སྲིད་པ་འཕེན་པ་དང་། འཆི་ཁའི་སེམས་ཀྱི་བབ་དེ་བར་དོར་བརྒྱུད་པ་ལས་ཡིན། ཡང་ཉི་ཚེ་བ་འཁོར་བར་འདུས་པའི་སྐྱེ་བར་སྲེད་པ་དང་ལེན་འདོད་ཙམ་མ་ཟད། བར་དོའི་འཇིགས་པ་ལས་གྲོལ་ཆེད་དེ་ལྟའི་སྐྱེ་བར་སྲེད་ལེན་ཡོད་དོ།།

    སྲིད་པ་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཕ་མའི་ཁུ་ཁྲག་ཕྲད་པའི་མཚམས་ནས་འཇོག་དགོས།

        ཚོར་འདུ་རགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཡིད་བློ་རྟོག་པ་ཡིན་ན་མཚན་འཛིན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། དགག་བྱ་ལྷན་སྐྱེས་སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་ཡོད་དེ། སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལས་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྟེ་སྡུག་དང་མི་སྡུག་ཅེས་ཐལ་བའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་་ལས་ཆགས་སྡང་ལས་ཕྲག་དོག་སོགས་རང་རྒྱུད་མ་ཞི་བར་བྱས་པ་ལས་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་གང་རུང་ལ་འཇུག་པས་མ་ཁྱབ་པས་སོ།།

       དོན་གྱི་ང་དང་ངའི་ཕུང་པོ། ཕྱིའི་སྣོད་བཅུད་དག་མཐའ་རྒུད་པའི་ཆོས་ཅན་སོགས་ཁ་ཐབས་དེ་ལས་མེད་པས་དེའི་རྣམ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་ཞིག་འཇོག་དགོས་གཤིས། མཚན་འཛིན་དེ་ལས་གཞན་ཅི་སྟེ། དེས་འཕུང་ཚུལ། དེ་གཞི་མེད་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པ་དག་ལས་གོ་ཐུབ། དེའི་དབང་གིས་གྲུབ་པ་ལས་ཕན་གནོད་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་མྱོང་བས་གྲུབ་བོ།།

To live on: The duo

Recognition: The means

When the dust settles, 

The treadmill of melees,

The same story of left-halfway,

Forget not to dispense some of it anyway.

The more raw-nerved, edgy,

The less feasibility of such largesse.

A sager one’s giving counts even foggy

Somehow for the desperation of co-existence.

Though the azure canopy very often glowers,

The dissimulating machinations of mankind gone awry,

Every thinking being still bereft of such a shower,

To make his day, the endless wiles wary. 

A sense of being utile: The philter

If even a kind word matters,

Then why not the same motive

That drives to corresponding an initiative—

The panacea, for living and casting a look yonder. 

Even if bated the breath, 

The swollen red eyes bleary,

The snuffling wheezes out the birth

Of the same paean, for living though blurry. 

Mind Mapping: A personal approach toward finding out the prime causes of an ugly emotion like Jealousy to its corresponding reactions: Bodily, verbal, mental

Click the link below for a clearer pdf format of the above: 

https://acrobat.adobe.com/id/urn%3Aaaid%3Asc%3AEU%3Adcecda92-38c7-48d1-a1e8-82baf89fa9e6/?filetype=application%2Fpdf

The twelve stages of interdependent origination: The map of causality in terms of the cycle of life of a sentient being and thereby the vision and idea of its existential entities

The three-pronged approach to deal with our hardiness

The immaterial concept 'time'-- the conceptualizer, the act itself, what conceptualized, namely as per the change (from its subtle to gross level) of what is inherent to be changeable, the measuring pendulum we ascribe to it with our own designations but not being able to be pinpointed at as we fancy that we can, like the 'present' time of any as 'walking' that gets untraceable if traced to its infinitesimally changing nature. And, yes, what I want to come to is about the wonder of Madhyamaka philosophy, for it propounds on yet another daring finding that the subject, the conceptualizer, and the predicate, the act itself and what conceptualized are all as we project them out to be, in other words, as Proust's own in Swann's Way, seeing as we want them to be, namely not out there so in reality if traced for but out there just if not traced for.